Document of dataset 2304

Dataset record

Type

static graph image dataset

title in English

Absolute (number per m²) and relative densities of shellfish in closed areas of the ‘Hooge Platen’, the ‘Plaat van Baarland’, the ‘Paulina Polder’, the ‘Slikken van Waarde’ and in the entire Western Scheldt (open and closed areas combined)

title in nl

Absolute (aantal per m²) en relative dichtheden van schelpdieren in de gesloten gebieden van de Hooge Platen, de Plaat van Baarland, de Paulinapolder en de Slikken van Waarde en in de volledige Westerschelde (open en gesloten gebieden samen)

Description in nl

Op de Hooge Platen neemt de totale dichtheid aan schelpdieren lichtjes toe vanaf 1999. Deze toename valt niet samen met de sluiting voor schelpdiervisserij (in 1996), maar komt iets later. In 2007 wordt een piekdichtheid van 199.86 ind/m² gevonden. De toename is vooral te wijten aan hogere aantallen van het nonnetje (Macoma balthica). De kokkeldichtheid was erg laag voor de sluiting voor de kokkelvisserij, en blijft ook laag na de sluiting. Vóór 1996 schommelen de kokkeldichtheden tussen 3.33 (in 1995) en 28.61 (in 1992) ind/m²; na de sluiting in 1996 worden nooit meer dan 5.25 ind/m² geteld (in 1999). In een aantal jaren zijn geen kokkels gevonden (1997 en 2004). Andere soorten (bv. Mya arenaria, Scrobicularia plana, ...) komen slechts sporadisch en in heel kleine dichtheden voor in het gebied. De schelpdierdichtheid op de Plaat van Baarland schommelt sterk van jaar tot jaar in de periode voor de sluiting voor schelpdiervisserij, gaande van 7.65 ind/m² in 1992 tot 103.48 ind/m² in 1993. Ook de eerste jaren na de sluiting treedt er geen stabiliteit op. In 1997 worden 9.97 ind/m² gevonden, terwijl het aantal in 1998 oploopt tot 245.4 ind/m². Vanaf 2000 neemt de dichtheid jaarlijks (lichtjes) toe. In 2007 is de totale schelpdierdichtheid 211.20 ind/m². Deze toename gedurende de laatste jaren is, net als voor de Hooge Platen, vooral toe te schrijven aan de sterke ontwikkeling van het nonnetje (Macoma balthica). Kokkels daarentegen komen bijna niet meer voor. De laatste goede zaadval dateert van 1998, hetgeen blijkt uit de hoge dichtheid aan 1-jarige kokkels in het voorjaar van het daaropvolgende jaar. In 2000 is echter het grootste deel van de populatie afgestorven en sindsdien komen kokkels slechts in verwaarloosbare aantallen voor. Vanaf 2000 wordt de schelpdiergemeenschap gedomineerd door Macoma balthica. De schelpdierdichtheden schommelen sterk van jaar tot jaar op de Paulinapolder, zowel voor als na de sluiting. De analyse is echter gebaseerd op 2 monsterpunten per jaar. Kokkels vormden er tot voor een paar jaar vaak een belangrijk deel van de schelpdiergemeenschap. Er is echter geen toename van de kokkeldichtheid waar te nemen na de sluiting voor schelpdiervisserij. De laatste jaren neemt, net als in de andere gesloten gebieden, de dichtheid van Macoma balthica toe, zij het in mindere mate. De Slikken van Waarde ten slotte, vertonen sinds 2004 hogere schelpdierdichtheden dan de voorgaande jaren. Ook hier is dit toe te schrijven aan een toename van Macoma balthica. Kokkels komen in dit gebied niet voor. De trends in de dichtheid van schelpdieren in de volledige Westerschelde, in zowel open als gesloten gebieden, vertonen grote jaarlijkse schommelingen. De hoogste dichtheden zijn opgemeten in 1998 (376.95 ind/m²) en 2004 (379.11 ind/m²). Dit is telkens een gevolg van een goeie zaadval van de kokkels. De piekdichtheid van 1998 ten gevolge van de grote aantallen kokkels is ook terug te vinden in de Plaat van Baarland en de Paulinapolder. De piek van 2004 daarentegen kan niet worden teruggevonden in de gesloten gebieden. Ook over de volledige Westerschelde is een gestage toename van Macoma balthica waar te nemen.

Rights

Version

1