{"refrec":{"BRefID":296430,"RR":"<b>Waser, A.M.</b> (2018). Predation on intertidal mussels: Influence of biotic factors on the survival of epibenthic bivalve beds. PhD Thesis. NIOZ Royal Institute for Sea Research: Texel. ISBN 978-94-6332-327-7. 240 pp. <a href=\"https://hdl.handle.net/1871/55620\" target=\"_blank\">https://hdl.handle.net/1871/55620</a>","BEntID":288519,"PublicFlag":1,"CheckedFlag":0,"wosflag":0,"vabbflag":0,"RefStringPartII":". PhD Thesis. NIOZ Royal Institute for Sea Research: Texel. ISBN 978-94-6332-327-7. 240 pp. <a href=\"https://hdl.handle.net/1871/55620\" target=\"_blank\">https://hdl.handle.net/1871/55620</a>","DocTypID":5,"DocType":"Book/Monograph","MarineFlag":0,"FreshFlag":0,"BrackishFlag":0,"TerrestrialFlag":0,"Authorstring":"Waser, A.M.","OrigTitleTranslFlag":0,"Authorstringtrunc":"Waser, A.M.","Englishabstract":"Coastal areas are amongst the most productive ecosystems in the world. Important components of  these  coastal  areas  are  reef-forming  bivalves  such  as  mussels  and  oysters,  as  they  have important facilitating effects on many associated organisms through the provision of substratum, shelter or food.  In the pristine Wadden Sea, intertidal beds of blue mussels (Mytilus edulis)and subtidal reefs of European flat oysters (Ostrea edulis) were common throughout the area and diversified the seascape.  Extensive exploitation in the 19thcentury, however, led to thedisappearance of the flat oyster from the Wadden Sea.   As a consequence,  mussels gainedin importance as human food source, ultimately resulting in the introduction of commercialmussel cultures in the 1950s.  Mussel beds were intensively harvested, and juvenile musselswere fished from intertidal beds for relaying to subtidal culture plots. In the early 1990s, severalsuccessive years with low recruitment and ongoing fisheries resulted in the loss of nearly allintertidal mussel beds in the Dutch Wadden Sea.  Fishing restrictions subsequently allowedfor the recovery of the intertidal beds.  However, recovery was lower than hoped and a newpotential threat emerged from the invasion of the Pacific oyster (Crassostrea gigas). Since theearly 2000s, the alien oyster settled to an increasing degree on mussel beds, which often resultedin transformations into oyster dominated reefs, raising conservation concerns over competitionwith the native mussels.  In order to further promote the recovery of intertidal mussel beds,restoration measures were considered. Earlier experiences indicated the difficulty of the musselbed restoration, as most man-made beds disappeared shortly after they had been created.In order to increase the success of mussel bed restoration measures, detailed insights inthe various environmental and ecological processes affecting the survival of mussel beds wereneeded. The work presented in this thesis formed part of the ’Mosselwad’ project, which waslaunched in 2010 to increase knowledge on several factors that play important roles in thesurvival and the stability of mussel beds. This thesis aims to investigate crucial biotic factorsthat act upon the survival of intertidal mussel beds. In particular, this thesis is concerned withthe predation by shore crabs and mussel-feeding birds on the intertidal mussels and the impactof the recent introduction of the Pacific oyster into the Wadden Sea.As a measure of predation pressure on mussels as well as other macrobenthic organismsamong different Wadden Sea regions, waterbird distributions in relation to the extent of potentialforaging habitats were explored (Chapter 2). Specifically, numbers of 21 waterbird species for theperiod 1999–2013 were investigated in relation to the surface area of six different habitats amongthe tidal basins of the Dutch and German Wadden Sea. The habitat areas were characterizedby data on abiotic characteristics (tidal exposure and sediment structure) and on distributionsof epibenthic bivalve beds. Linear regressions were used to explore bird-habitat associations,where the regression coefficients reflect bird densities in the various habitats. Most species werepositively correlated with bivalve beds and intertidal areas with low tidal exposure (below 28%)and rather coarse sandy sediment (median grain size > 138.5μm). By inspecting the regressionresiduals, we identified higher bird abundances of all investigated feeding guilds in the westernDutch Wadden Sea and in the south of Schleswig-Holstein, while lower abundances were foundin the eastern Dutch Wadden Sea, in Lower Saxony and the north of Schleswig-Holstein. Theobserved regional differences in bird abundance may be related to the abundance of PeregrineFalcons, human disturbance and properties of the landscape. However, alternative explanationscannot be ruled out and further research is needed to identify the involved drivers.224SummaryChapter 3describes the fate of bivalve beds within the Dutch Wadden Sea for the period1999–2013.    Bed  survival  is  analysed  in  relation  to  several  covariates  such  orbital  speed,inundationtime,  bed  size,  and  bed  type  with  respect  to  the  bivalve  composition  (musseldominated,  dominated  by  Pacific oysters,  or  mixtures  of  both  bivalve  species).   In  general,beds were found to have a high survival when large, lying shallow, and experiencing low orbitalspeed. The highest effect on bed survival, however, was due to composition of bivalve species.Mixed beds had a much lower hazard rate than pure oyster or mussel beds.InChapter 4, the impact of Pacific oysters on the condition of mussels and on the spatialdistribution of birds on 18 bivalve beds with different grades of oyster occurrence throughout theDutch Wadden Sea was explored. Moreover, in comparing bird densities on bivalve beds withdensities expected on the total intertidal area, species exhibiting a preference for the structuredhabitat could be detected. Overall, 50 different bird species were observed on the beds, of whichabout half regularly frequent intertidal flats.  Most of these species showed a preference forbivalve beds. The condition of mussels decreased with oyster dominance, whereas the majorityof bird species was not affected by oyster occurrence. Four species were found to be negativelyaffected by oyster occurrence. Three of these species (Oystercatcher, Red Knot, and CommonGull) depend on intertidal mussels as food source, while the Dunlin primarily uses other foodsources.Estimating shore crab (Carcinus maenas) abundance on bivalve beds is challenging, sincemost methods common for quantifying animal abundance in marine habitats cannot be used.As abundance estimates are needed for the quantification of crab predation on mussels, thepotential of two methods to quantify crab abundance on 14 epibenthic bivalve beds across theDutch Wadden Sea was explored inChapter 5. The use of the number of crabs migrating fromsubtidal towards intertidal areas as a proxy of abundance on bivalve beds yielded unreliableresults. In contrast, crabs caught with traps on the beds were correlated with the abundanceassessed on the surrounding bare flats by beam trawl and therefore provided usable results. Theestimates, however, were only reliable for crabs exceeding 35 mm in carapace width (CW ). Theapplication of these estimates indicated that crab abundances on bivalve beds were influencedby the biogenic structure. Beds dominated by oysters attracted many large crabs (> 50 mm CW ),whereas abundances of medium-sized crabs (35–50 mm CW ) showed no relationship to theoyster occurrence.InChapter 6, the impact of Pacific oysters on the survival of different sized mussels, whilebeing exposed to shore crab predation,  was experimentally explored.   Mussel survival wasdocumented in laboratory short-term experiments.   A split-plot design was followed,  withdifferences in the three among-plot factors (acclimatization type: control and induced clumping;crab size: small (45–50 mm CW ) and big crabs (60–65 mm CW ); and oyster presence: presenceand absence of oysters) and within-plot differences in the survival of four different mussel sizeclasses (6, 12, 18, and 24 mm shell length). The presence of Pacific oysters reduced the mortalityof unconditioned mussels as well as mussels that were acclimatized in presence of predatorycues, while being exposed to predation by crabs of two different size classes.  The reductionin mortality was size-dependent both in terms of the predators and the prey. The presence ofoysters notably reduced mussel mortality in presence of small crabs, while the mortality ratein presence of big crabs was less affected. Mussels that benefited the most by the presence ofoysters were those of recruitment stages, smaller than 20 mm in shell length.InChapter 7andChapter 8, the potential importance of parasitism in relation topredationon mussels is explored. These two chapters focus on parasite infections in brachyuran crabsin  the  Dutch  Wadden  Sea.Chapter  7describes  an  extensive  field  survey  throughout  theDutchWaddenSea for the rhizocephalan parasiteSacculina carciniinfecting shore crabs. Thedistributionof shore crabs infected with the rhizocephalan parasite was investigated at 12locationsand  in  3  adjacent  habitats  (intertidal  mussel  beds,  intertidal  bare  sand  flats  andsubtidalgullies)  along  a  tidal  elevation  gradient.   The  sampling  revealed  that  of  the  27629225","AbstractOtherLang":"Kustgebieden behoren tot de meest productieve gebieden van de wereld. Rif- of bankvormendetweekleppige  schelpdieren  zoals  oesters  en  mossels  vormen  een  belangrijk  onderdeel  vankustgebieden. Veel andere soorten profiteren van de aanwezigheid van deze banken en riffen,omdat ze er voedsel of beschutting vinden. Oorspronkelijk waren droogvallende banken van demosselMytilus edulisen riffen van de platte oesterOstrea edulisalgemeen in de Waddenzee.Door hevige exploitatie in de 19e eeuw zijn de platte oesters verdwenen. Hierdoor verschoofde aandacht naar de mosselvisserij en dit leidde in de jaren 1950 tot het ontstaan van eencommerciële mosselkweek. Mosselzaad werd intensief bevist en verplaatst naar dieper gelegenmosselpercelen.   In  het  begin  van  de  jaren  1990  bleef  nieuwe  aanwas  van  mosselzaad  uit,maar ging de zaadvisserij door, met als gevolg dat bijna alle droogvallende mosselbanken uitde Nederlandse Waddenzee verdwenen.  Visserijverboden werden ingesteld en dit leidde totde terugkeer van de banken.  Het herstel was echter langzamer dan gehoopt en een nieuwedreiging verscheen in de vorm van de geïntroduceerde Japanse oesterCrassostrea gigas. Sindshet begin van de jaren 2000, bezette deze nieuwkomer in toenemende mate de mosselbanken.De  overgang  van mosselbank  naar  oesterrif baarde  de  natuurbescherming de  nodige  zorg.Herstelmaatregelen werden overwogen. Eerdere ervaringen met het kunstmatig aanleggen vanmosselbanken waren echter niet erg goed, omdat veel banken al snel na de aanleg verdwenen.Om   het   herstel   succesvoller   te   laten   verlopen   was   meer   inzicht   nodig   in   demilieuomstandighedenen   ecologische   processen   die   de   overleving   van   mosselbankenbeïnvloeden.  Het in dit proefschrift gepresenteerde werk is onderdeel van het ’Mosselwad’project, dat in 2010 gestart is om meer te weten te komen van de factoren die een rol spelen bijde overleving en stabiliteit van mosselbanken. Dit proefschrift onderzoekt de biotische factorendie van belang zijn bij de overleving van de banken. Met name richt dit proefschrift zich op depredatie doorstrandkrabbenCarcinus maenasen vogels op mossels en op de rol van de recentgeïntroduceerde Japanse oester.De  relatie  tussen  het  aantal  vogels  en  de  oppervlakte  aan  geschikt  foerageergebiedwerd  bestudeerd  om  iets  te  kunnen  zeggen  over  de  predatiedruk  op  mossels  en  anderebodemdieren(Hoofdstuk 2).  Dat wil zeggen, voor 21 wadvogelsoorten werden de in elk vande kombergingen van de Nederlandse en Duitse Waddenzee gedurende de periode 1999–2013aanwezige aantallen gerelateerd aan de oppervlakte van zes verschillende habitattypen.  Dehabitattypenwerden geclassificeerd op basis van abiotische eigenschappen (overspoelingduurensedimentsamenstelling)  en  de  aanwezigheid  van  schelpdierbanken  of  riffen.   De  vogel-habitat  associatie  werd  beschreven  met  behulp  van  lineaire  regressiemodellen,  waarbij  deregressiecoëfficiëntende vogeldichtheden in de verschillende habitattypen weergeven.   Demeeste vogelsoorten waren positief gecorreleerd met schelpdierbanken en met delaaggelegengebieden  (minder  dan  28%  van  de  tijd  droogvallend)  en  wat  grover  sediment  (medianekorreldiametergroter dan 138,5μm). De residuen van het model lieten zien dat er meervogelsdan  het  model  voorspelde  zaten  in  de  westelijke  Nederlandse  Waddenzee  en  het  zuidelijkgedeelte van Sleeswijk-Holstein en minder in oostelijk Nederland, Nedersaksen en hetnoordelijkdeel van Sleeswijk-Holstein. Deze regionale verschillen in de aantallen vogels zouden te makenkunnen hebben met de aantallen slechtvalken, verstoring door de mens of het type landschap.Andere verklaringen kunnen niet uitgesloten woorden en verder onderzoek is nodig.Hoofdstuk  3beschrijft  het  lot  van  de  schelpdierbanken  in  de  NederlandseWaddenzeevoor  de  periode  1999–2013.    De  overleving  van  de  banken  is  gerelateerd  aan  variabelenalsorbitaalsnelheid,overspoelingduur,bankgrootte    en    type    bank    in    termen    van227Samenvattingsoortensamenstelling(gedomineerd  door  mossels,  door  oesters  of  een  mengsel).Grote,laag  in  het  getijgebied  gelegen  banken  waar  de  orbitaalsnelheid  laag  is,  bleken  de  besteoverleving te kennen. Het grootste effect op de overleving had echter de soortensamenstelling.Gemengde  banken  hadden  een  veel  lagere  kans  om  te  verdwijnen  dan  pure  mossel-  ofoesterbanken.InHoofdstuk 4word het effect van de Japanse oester op de conditie van de mossel en op deaanwezigheid van vogels bestudeerd. 18 banken verspreid over de hele Nederlandse Waddenzee,elk met zijn eigen hoeveelheid oesters, werden onderzocht. Voor 50 verschillende vogelsoortenwerd het aantal individuen op de banken vergeleken met het verwachte aantal enkel op basisvan oppervlakte.  De meeste soorten bleken een voorkeur te hebben voor schelpdierbanken.De conditie van de mossels was slechter als er veel oesters waren, maar de meeste vogels lekengeen last te hebben van de oesters. Slechts vier soorten kwamen minder algemeen voor in dooroesters gedomineerde banken. Drie daarvan, de scholekster, kanoet en stormmeeuw, eten ookdaadwerkelijk de nodige mossels, maar de bonte strandloper eet ander soort voedsel.Het schatten van de aantallen strandkrabben op een schelpdierbank is erg lastig en destandaardtechnieken om zeedierenaantallen te bepalen kunnen niet gebruikt worden. Omdataantalsschattingen  wel  nodig  zijn  om  iets  te  kunnen  zeggen  over  de  predatiedruk,  zijn  inHoofdstuk  5twee  nieuwe  methoden  uitgeprobeerd,  op  14  verspreid  over  de  NederlandseWaddenzee gelegen banken.  Het indirect schatten van de hoeveelheid krabben die elk getijmigreren van de dieper gelegen geulen naar de banken bleek niet te werken. Het aantal in fuikengevangen krabben bleek wel te correleren met het aantal met een net gevangen krabben in degebieden rond de banken en lijken dus bruikbare resultaten op te leveren.  Maar het werktealleen voor de grotere krabben (met een schild breder dan 35 mm). Het bleek dat banken metveel oesters vooral de grootste krabben aantrekken (schild groter dan 50 mm).  Middelgrotekrabben (35–50 mm groot schild) lieten geen relatie zien tussen aantallen en oestervoorkomen.InHoofdstuk 6wordt een kortdurend laboratoriumexperiment beschreven, waarin de rolvan oesters onderzocht wordt op hoeveel mossels krabbenpredatie ontlopen. Eenzogeheten‘split-plot’ opzet werd gevolgd. De plots verschilden op drie manieren: al of nietgeacclimatiseerdaan predatie, kleine (45–50 mm groot schild) of grote (60–65 mm) krabben aanwezig enoestersaan-  of  afwezig.   Binnen  elke  plot  werd  gekeken  naar  de  overleving  van  vier  verschillendegrootteklassenmossels  (6,  12,  18  en  24  mm  schelplengte).    De  aanwezigheid  van  oesterszorgdevoor een lagere sterfte. Het waren vooral de kleinste drie mosselgroottes die het meestprofiteerden. Ook was het effect van de oesteraanwezigheid sterker wanneer de mossels belaagdwerden door de kleine krabben.InHoofdstuk  7enHoofdstuk  8werd  de  rol  van  parasieten  in  de  predatie  op  mosselsonderzocht.Hoofdstuk  7beschrijft  de  resultaten  van  een  Nederlandse  Waddenzee-bredeinventarisatie van het krabbenzakjeSacculina carcini, een parasitaire rankpootkreeft.  Op 12locaties werd in drie habitattypen (droogvallende mosselbanken, droogvallende wadvlaktenen geulen) gekeken hoeveel strandkrabben geïnfecteerd waren.  In totaal zijn 27629 krabbenonderzocht en bijna op alle 12 plekken werden de geïnfecteerde krabben alleen in de geulengevonden,  en vooral in geulen met relatief zout water.   Het lijkt er op dat de parasieten ervoor zorgen dat de krabben zich gaan gedragen als eierdragende vrouwtjes, die zich immersook in de geulen terugtrekken.  Geulen met zout water zijn blijkbaar niet alleen een geschikthabitat voor krabbenlarven, maar ook voor krabbenparasieten.Hoofdstuk 8onderzocht in driekrabbensoorten de soortenrijkdom, de prevalentie (welke fractie van de krabben is geïnfecteerd)en  de  intensiteit  (hoeveel  parasieten  herbergt  een  krab  gemiddeld)  vanmacroparasieten.Naast de strandkrab, werden ook twee invasieve krabbensoorten onderzocht, de blaasjeskrabHemigrapsus sanguineusen de penseelkrabH. takanoi. De inheemse strandkrab herbergde driegroepen parasieten (haakwormen, zuigwormen en parasitaire rankpootkreeften), maar de beideinvasieve soorten waren alleen geïnfecteerd met de haakwormsoortProfilicollis botulus. Ook deprevalentie en intensiteit van deze parasiet waren lager bij de invasieve krabben.228SamenvattingHoofdstuk 9integreert alle verkregen informatie en laat zien dat predatie door vogels enkrabben een belangrijke rol speelt in het al of niet overleven van droogvallende schelpdierbanken.De vogels kunnen de totale biomassa van een bank sterk verlagen, omdat ze vooral op de grotemosselen foerageren. De krabben eten minder, maar zullen het aantal mossels veel meer omlaagbrengen omdat zij vooral het jonge broed opeten.  Zonder een regelmatige aanwas van jongbroed, zal een bestaande bank zich niet kunnen vernieuwen en geen lang leven beschoren zijn.De introductie van de Japanse oester heeft geleid tot een sterke afname in de predatie niet allendoor vogels, maar ook door krabben. Dit zal er mede voor gezorgd hebben dat mosselbankendie gekoloniseerd zijn door oesters een hogere overleving lieten zien dan pure mosselbanken.Bij restauratiemaatregelen zouden oesters dus goed gebruikt kunnen worden om de overlevingvan de aangelegde banken te verhogen. Japanse oesters hebben zich gevestigd in de Waddenzee,zijn niet meer weg te krijgen en kunnen dus beter niet alleen geaccepteerd worden, maar zelfsgezien worden als een belangrijke toevoeging aan de bestaande habitattypen in de Waddenzee.229","BibLvlCode":"M","StandardTitle":"Predation on intertidal mussels: Influence of biotic factors on the survival of epibenthic bivalve beds","OrigTitleLangCode":"en","OrigTitleLangCodeExtended":"eng","OrigTitleLangID":15,"DateLastModified":{"date":"2024-12-10 01:33:17.368041","timezone_type":1,"timezone":"+01:00"},"UserAccessRight":null,"UserAccID":null,"AuthorKeywords":null,"OtherDescriptors":null,"Notes":null,"AnaPub":null,"MonPub":2018,"DateUpdate":"2018-12-11","DateCreate":"2018-05-29","SecASFANote":null,"ConfID":null,"PeerRev":0,"VlizCoreFlag":1,"WoScode":null,"VABBcode":null,"OpenAcc":1,"Handle":"1871/55620"},"refs":null,"anarec":null,"monrec":{"MonID":296430,"ISBN":"978-94-6332-327-7","PubliDate":2018,"IssueDate":null,"Volume":null,"Issue":null,"Pagination":"240","Place":"Texel","Edition":null,"BRefXtra":null,"BRefXtraRR":null,"SerID":null,"SerRR":null,"Ser2BRefID":null,"Ser2RR":null,"StandardTitleSer":null,"ISSN":null,"AbbrevSer":null,"Degree":"PhD","ThesisID":296430,"InsID":null,"Acronym":null,"FullStandardName":null,"ToPubliDate":null,"SerNotes":null,"eISBN":null,"Pages":240},"serrec":null,"relations":null,"relationsRev":null,"addrec":null,"othpubs":null,"ownerships":null,"authors":[{"AutName":"Waser","Firstname":"Andreas","Initials":"A.M.","Affiliation":null,"Discriminator":null,"CorporateFlag":0,"BEntID":288519,"AutID":214506,"OrderNr":1,"DegrID":null,"EditorFlag":0,"CorrespFlag":0,"IllustratorFlag":0,"ReviserFlag":0,"TranslatorFlag":0,"InsAcronym":"COS","InsFSN":"Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee; Coastal Sciences","ORCID":"0000-0002-9455-4447","PersID":30008,"InsID":13656}],"mapdetails":null,"datasets":null,"monographs":null,"monparts":null,"serparts":null,"BEntOpen":288519,"BEntPrivate":null,"availability":[{"BInstID":321895,"LibID":36,"BRefID":296430,"EmbargoDate":null,"FullEmbargoDate":null,"PhysMedID":16,"hasOCRd":1,"ShelfLocCode":"321895","RFID":null,"PaidValue":null,"Medium":"Server","Description":"VLIZ Open Access","Acronym":"VLIZ","Library":"Vlaams Instituut voor de Zee","DutchTerm":"Open access","URL":null,"ClassifID":53,"Classification":"Open access","ReqLink":null,"ClassifTypID":1,"URLLocation":"https://www.vliz.be/imisdocs/publications/","SubDir":null,"InternalReq":0,"LoggedInReq":0,"Disclaimer":null,"DutchDisclaimer":null,"FileFormat":".pdf","FileDescr":"pdf","InsPub":1,"InsID":36,"FileFormID":6,"LendableFlag":1,"PublicFlag":1,"orderLib":"A","Notes":null,"AccConID":null,"AccessConstraint":null,"LicURL":null},{"BInstID":313688,"LibID":2779,"BRefID":296430,"EmbargoDate":null,"FullEmbargoDate":null,"PhysMedID":16,"hasOCRd":1,"ShelfLocCode":"313688","RFID":null,"PaidValue":null,"Medium":"Server","Description":null,"Acronym":null,"Library":"NIOZ","DutchTerm":null,"URL":null,"ClassifID":260,"Classification":"NIOZ Open Repository","ReqLink":null,"ClassifTypID":1,"URLLocation":"https://www.vliz.be/imisdocs/publications/","SubDir":1,"InternalReq":null,"LoggedInReq":null,"Disclaimer":"Disclaimer_NIOZ","DutchDisclaimer":null,"FileFormat":".pdf","FileDescr":"pdf","InsPub":1,"InsID":397,"FileFormID":6,"LendableFlag":null,"PublicFlag":1,"orderLib":"NIOZ","Notes":null,"AccConID":null,"AccessConstraint":null,"LicURL":null}],"litstyles":[{"LitStyID":7,"Style":"Dissertation"}],"thespers":[{"PersID":2035,"Surname":"Van der Meer","Firstname":"Jaap","Initials":"J.","Role":"Promotor"},{"PersID":24091,"Surname":"Ens","Firstname":"Bruno","Initials":"B.","Role":"Co-promotor"}],"arch2discl":805,"SERpubls":null,"MONpubls":null,"pictures":[],"thestermsPath":null,"thestermsASFA":null,"taxtermsASFA":null,"geotermsASFA":null,"collections":null,"conf":null,"proj":null,"Physdatasets":null,"spcols":{"805":{"SpName":"Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee","SpColID":805,"ParSpColID":null,"TopParID":null,"ShortName":"NIOZ","URLLocation":"https://www.vliz.be/imis/nioz/imis.php?refid=","LibID":2779,"OpenRepoFlag":1,"SpTypID":1,"TopParIDNotWebsite":null,"SpColPath":"NIOZ"}},"doi":null,"publs":[{"PublID":29571,"PublName":"NIOZ Royal Institute for Sea Research","InsID":null,"PersID":null,"INBOID":null,"OrderNr":1}],"serparttypes":null,"monauthors":null,"MParts":null,"SParts":null,"hLibs":null,"langs":[{"BEntID":288519,"AbstractFlag":0,"LangID":15,"LangCode":"en","Lang":"English","DutchTerm":"Engels","LangCodeExtended":"eng"},{"BEntID":288519,"AbstractFlag":1,"LangID":15,"LangCode":"en","Lang":"English","DutchTerm":"Engels","LangCodeExtended":"eng"},{"BEntID":288519,"AbstractFlag":1,"LangID":41,"LangCode":"nl","Lang":"Dutch","DutchTerm":"Nederlands","LangCodeExtended":"dut"}],"urls":[{"URL":"https://hdl.handle.net/1871/55620","externalID":"1871/55620","URLTypeCode":"Handle","URLID":65336,"URLTypID":32,"URLType":"Handle","URLPrefix":"https://hdl.handle.net/"}],"thesterms":null,"taxterms":null,"geoterms":null,"othterms":null,"asfacodes":null,"asfa2codes":null,"thestermsFRIS":null,"taxtermsFRIS":null,"geotermsFRIS":null,"othtermsFRIS":null,"resmessage":"","complete":1,"sessions":{"newSesName":"Leonne.van.der.Weegen@nioz.nl","newSesDate":{"date":"2018-05-29 12:25:11.540000","timezone_type":3,"timezone":"Europe/Brussels"},"updSesName":"Chisala, Chilekwa, C.","updSesDate":{"date":"2018-12-11 13:57:43.750000","timezone_type":3,"timezone":"Europe/Brussels"}}}