{"refrec":{"BRefID":59573,"RR":"Cuvelier, D. (2003). Bathymetrische distributie van de peracaride Crustacea op de Europese continentale helling (Meriadzek Terras, Frankrijk). MSc Thesis. Universiteit Gent. Vakgroep Biologie, sectie Mariene Biologie: Gent. 141 pp.","BEntID":57163,"PublicFlag":1,"CheckedFlag":0,"wosflag":null,"vabbflag":null,"RefStringPartII":". MSc Thesis. Universiteit Gent. Vakgroep Biologie, sectie Mariene Biologie: Gent. 141 pp.","DocTypID":5,"DocType":"Book/Monograph","MarineFlag":1,"FreshFlag":0,"BrackishFlag":0,"TerrestrialFlag":0,"Authorstring":"Cuvelier, D.","OrigTitleTranslFlag":1,"Authorstringtrunc":"Cuvelier, D.","Englishabstract":"Only the latest decades the interest in the hyperbenthos, the fauna that lives. in close association with the bottom, has grown. Before, this fauna was relatively poorly examined. The diversity of the most important representatives of the hyperbenthos, the peracarid crustaceans, increases with increasing depth, while commonly the diversity of macrofauna organisms decreases with depth. In this study, the hyperbenthos composition was examined across the European continental slope. This continental slope is one of the most important topographical features of the earth. The sea-floor descends via the shelfbreak across the continental slope into the deep-sea. For this research, this continental slope was examined in Meriadzek Terras, southeast of Ireland. The sampled gradient was situated between 47° 53.24' N to 47° 41.01' N and 7° 50.57 W to 8° 12.54' W. Eight stations were sampled with a hyperbenthic sledge (Sorbe, 1983) from 200 to 1250 m in waterdepth, with a variation of approximately 150 m in depth between two successive stations. In this study the hyperbenthos compromised 65.5 % of the total sampled fauna with a number of 22381 organisms and with representation of 12 taxa and larval forms. The Peracarida, being the most important representatives of the hyperbenthos, were responsible for 59.36 % of the present hyperbenthic fauna. A total number of 13285 peracarid crustaceans were collected, with representation of 210 species (Amphipoda, Isopoda, Cumacea, Mysidacea and Tanaidacea). The amphipods are the most abundant with 38.46 %, followed by the mysids with 32.69 % and the cumaceans 18.46 %. The isopods and the tanaids completed the peracarid fauna with respectively 9.94 % and 0.45 %. The Arnphipoda, Isopoda, Cumacea and Tanaidacea showed an increase in diversity with increasing depth. The Mysidacea on the other hand rather showed a decrease in diversity with increasing depth. The hyperbenthic taxa and peracarid species were studied in terms of density, diversity and community analysis. Relying on the first two components, two bathymetric patterns were found. A first one occurred around 650 m of depth, where a shift in species composition, a decrease in density of amphipods and mysids, an increase in density of isopods and cumaceans, plus the appearance of tanaids were detected. The second observed pattern was the increasing diversity starting at 650 m depth and reaching its highest level in station M 950 (i.e. at 950 m of depth). In both cases the effect was very distinct, the stations that displayed the highest diversity also showed the largest percentage of mud (i.e. clay and silt), and the station where the species composition started to change was also the depth were the percentage of mud started to increase. Based on the community analysis a clear difference was made between the fauna inhabitating the water layer adjacent to the bottom (i.e. 0 cm to 50 cm above the sediment (lowernet) and the water layer right above, i.e. 50 cm to 1 m, sampled by the uppernets. Another division could be observed in the multivariate analysis namely the separation between samples obtained from the stations on the upper-slope and those of the deeper stations of the gradient. Again the sediment seemed to be one of the determining factors.","AbstractOtherLang":"Pas de laatste decennia is de interesse in het hyperbenthos, de fauna die in associatie leeft met de bodem, toegenomen. Voorheen werd deze fauna relatief weinig onderzocht. De diversiteit van de voornaamste vertegenwoordigers van het hyperbenthos, zijnde de peracaride Crustacea, neemt toe met toenemende diepte, terwijl de diversiteit van macrofauna organismen meestal afneemt met toenemende diepte. In deze studie werd de samenstelling van het hyperbenthos onderzocht langsheen de Europese continentale helling. Deze continentale helling vormt één van de belangrijkste topografische eenheden van de aarde. Ter hoogte van de shelf break, daalt de shelf als continentale helling af naar de diepzee. Voor deze studie werd de continentale helling onderzocht ter hoogte van Meriadzek Terras, ten zuidoosten van Ierland. De bemonsterde gradiënt situeerde zich van 47°53.24' N tot 47°41.01' N en van 8°12.54' W tot 7°50.57' W. Acht stations, die telkens ongeveer 150 m in diepte van elkaar verschilden, werden bemonsterd met een hyperbenthische slede (Sorbe, 1983) en dit van 200 m tot 1250 m waterdiepte. In dit onderzoek maakte het hyperbenthos met 22381 individuen 65.5 % uit van de totaal bemonsterde fauna, verdeeld over 12 taxa en larven van verschillende groepen. De Peracarida zijn de voornaamste vertegenwoordigers van het hyperbenthos: ze waren verantwoordelijk voor 59.36 % van de aanwezige hyperbenthische fauna. Een totaal van 13285 peracaride Crustacea, verdeeld over 210 soorten (Amphipoda, Isopoda, Cumacea, Mysidacea en Tanaidacea), werd verzameld. In het hyperbenthaal waren de Amphipoda het sterkst vertegenwoordigd met 38.46 %, gevolgd door de Mysidacea met 32.69 % en Cumacea 18.46 %. De Isopoda en de Tanaidacea vertegenwoordigden respectievelijk voor de resterende 9.94 % en 0.45 % van de Peracaride fauna. Amphipoda, Isopoda, Cumacea en Tanaidacea vertoonden een toename in soortendiversiteit met toenemende diepte; de Mysidacea daarentegen vertoonden eerder een afname in diversiteit met de diepte. De hyperbenthische taxa en Peracarida soorten werden onderzocht in termen van densiteit, diversiteit en gemeenschapsanalyse. Op basis van die eerste twee topics werden twee bathymetrische patronen vastgesteld. Een eerste trad op rond 650 m diepte, waar een verschuiving in soortensamenstelling, een daling in densiteit van Amphipoda en Mysidacea, een stijging in densiteit van Isopoda en Cumacea, plus het verschijnen van Tanaidacea werd waargenomen. Het tweede waargenomen patroon was de stijging van diversiteit vanaf 650 m diepte, om een maximale waarde te bereiken in station M 950 (i.e. op 950 m diepte). De invloed van het sediment in beide patronen was onmiskenbaar. De stations met de hoogste diversiteit vertoonden het hoogste percentage aan \"mud\" (i.e. klei en silt), en het station waar de verschuiving in soortensamenstelling begon, viel samen met de beginnende toename van deze fractie. Op basis van de gemeenschapsanalyses kon een duidelijk verschil worden vastgesteld tussen de fauna die in de onderste laag van de waterkolom leeft (0 cm tot 50 cm boven het sediment) enerzijds en die bemonsterd werd door de ondernetten, en anderzijds de fauna in de waterlaag er net boven (50 cm tot 1 m) die bemonsterd werd door de bovennetten. Een andere opsplitsing die werd waargenomen in de multivariate analyses was de scheiding tussen ondiepe en diepe stations. Opnieuw bleek de impact van het sediment één van de bepalende factoren.","BibLvlCode":"M","StandardTitle":"Bathymetrische distributie van de peracaride Crustacea op de Europese continentale helling (Meriadzek Terras, Frankrijk)","OrigTitleLangCode":"nl","OrigTitleLangCodeExtended":"dut","OrigTitleLangID":41,"DateLastModified":{"date":"2024-12-10 01:33:01.897972","timezone_type":1,"timezone":"+01:00"},"UserAccessRight":null,"UserAccID":null,"AuthorKeywords":null,"OtherDescriptors":null,"Notes":null,"AnaPub":null,"MonPub":2003,"DateUpdate":"2011-12-08","DateCreate":"2004-04-22","SecASFANote":null,"ConfID":null,"PeerRev":null,"VlizCoreFlag":1,"WoScode":null,"VABBcode":null,"OpenAcc":0},"refs":null,"anarec":null,"monrec":{"MonID":59573,"ISBN":null,"PubliDate":2003,"IssueDate":null,"Volume":null,"Issue":null,"Pagination":"141","Place":"Gent","Edition":null,"BRefXtra":null,"BRefXtraRR":null,"SerID":null,"SerRR":null,"Ser2BRefID":null,"Ser2RR":null,"StandardTitleSer":null,"ISSN":null,"AbbrevSer":null,"Degree":"MSc","ThesisID":59573,"InsID":13,"Acronym":"MARBIOL","FullStandardName":"Universiteit Gent; Faculteit Wetenschappen; Vakgroep Biologie; Onderzoeksgroep Mariene Biologie","ToPubliDate":null,"SerNotes":null,"eISBN":null,"Pages":141},"serrec":null,"relations":null,"relationsRev":null,"addrec":{"Line1":"Kapellenhoflaan 19","Email":"daphnecuvelier@hotmail.com","Line2":null,"EnvName":"Belgium"},"othpubs":null,"ownerships":null,"authors":[{"AutName":"Cuvelier","Firstname":"Daphne","Initials":"D.","Affiliation":null,"Discriminator":null,"CorporateFlag":0,"BEntID":57163,"AutID":44606,"OrderNr":1,"DegrID":null,"EditorFlag":0,"CorrespFlag":0,"IllustratorFlag":0,"ReviserFlag":0,"TranslatorFlag":0,"InsAcronym":null,"InsFSN":null,"ORCID":"0000-0003-4042-8215","PersID":8159,"InsID":null}],"mapdetails":null,"datasets":null,"monographs":null,"monparts":null,"serparts":null,"BEntOpen":null,"BEntPrivate":null,"availability":[{"BInstID":229100,"LibID":36,"BRefID":59573,"EmbargoDate":null,"FullEmbargoDate":null,"PhysMedID":16,"hasOCRd":1,"ShelfLocCode":"229100","RFID":null,"PaidValue":null,"Medium":"Server","Description":"Interne VLIZ documenten","Acronym":"VLIZ","Library":"Vlaams Instituut voor de Zee","DutchTerm":"Non-open access","URL":null,"ClassifID":228,"Classification":"Non-open access","ReqLink":1,"ClassifTypID":3,"URLLocation":"https://www.vliz.be/imisdocs/publications/","SubDir":1,"InternalReq":1,"LoggedInReq":1,"Disclaimer":"Disclaimer_VLIZ_Intern","DutchDisclaimer":"
Deze publicatie is enkel beschikbaar voor persoonlijk gebruik binnen de Innovocean site en mag op geen enkele manier verder worden verspreid.